حس میکنم از زندگی واقعی دور شدم و هر بار که باز میکنم ببینمش انرژیم رو کلا ازممیگیره
علاوه بر اینا محتواهایی که میبینم روم اثر خوبی نمیزارن مثلا وقتی میبینم که همه زیبان و تو ناز و نعمت زندگی میکنن(بلاگرا رو میگم) حس میکنم تنها انسانی که بدبخته منم خلاصه که هم وقتمو میگیره هم انرژیمو آخر سرم دچار افسردگی میشم
به نظرم کتاب خواندن از اینا خیلی بهتره
دنیای مجازی دور از واقعیته
به خودت سخت نگیر
دیلیت اکانت زدم امشب
اینا همه اش دروغن
نگران نباش تنها نیستی
ماهم داخل ناز و نعمت نیستیم😂
منم همین حسو دارم برا همین کم میرم سراغش خیلیم وقت آدمو میگیره سعی میکنم فقط پست بذارم بیام بیرون دیگ اکسپلورو نگردم
منم خیلی تو فکرم پاک کنم تازه من اصلا ایزان پیجاشا ندارم چیز خاصیم ندارم اما تا لاز مبکنم پر عکسا رنگ رنگ بعدم هیچی از چیزایی که دیدمم یادم نمیاد بدیش اینه...و مبگم یه دقیقه برم اما یکساعت شده
منم از اینکه جامعه روز ب روز دلقک تر میشن و پست های بی محتوا بیشتر دیده میشن متاسف میشم
امروز صب پیج دختری رو دید که تمام پست هاش دابسمش برای اهنگ ها بود…بالای صد کا هم فالور داشت…
شایذم ار اول اکثریت جامعه انقدر سطحی بودن ولی من ار نبض جامعه خبر نداشتم…
خیلی وقته دیلیت کردم
اینستا نمونه بارز "صدای سازو دهل از دور خوش است" هس
اره واقعا...
من نمیدونم چرا هیچوقت اینو درک نکردم که حسرت زندگی کسی رو نمیشناسیم بخوریم هرچند تجربه مشابه دارم اما این یکی خیلی عجیبه واسم
خدایی یعنی چی اینستاگرام
من نه خودم نه همسرم نداریم
آرامش کامل بدون مقایسه .یه پیج مشترک داریم گ فقط برای خرید کردنه هییییچ استفاده دیگه ای نمیشه
