ای دریغا ای دریغا از جوانی از جوانی
سوختو دودِ هوا شد
پیشه رویم زندگانی
با خودت این نیمه جان را
این دله بی آشیان را
تا کجاها تا کجاها میکشانی میکشانی
ای نهاله سبز تازه
فصلِ بی بارم تو کردی تو
بی نصیبو بیقرار و
زار و بیمارم تو کردی تو
طاقته ماندن ندارم
آه ای دنیا خداحافظ
میروم تنهای تنها
ای گل زیبا خداحافظ🖤🥲