حرف زدن با مادر مشکلات رو چندبرابر میکنه....
نه اصلا ..حتی نمیزارم متوجه بشن حتی از ظاهرم
ن نمیگم
هم دیدش نسبت به شوهرم عوض میشه
هم کاری ازش برنمیاد الکی حرص میخوره
هم اینکه من دوست ندارم شوهرم به مادرش بگه، پس خودمم نمیگم
نمیگم چون مامانم به شدت فکرش درگیر میشه دیابت و فشار خون هم داره حتی موقع زایمانمم شوهرم نذاشته بود بفهمه تا آوردنم تو بخش چون راه دوره میدونستیم نصف جون میشه
هگز نمیگفتم به مادرم هرگز اون اونقدر خودش غم و غصه داشت که من تطاهر به خوشبختی میکردم
نه چون غصه میخوره دوست ندارم غصه بخوره
نه تا مجبور نباشم بهش نمیگم چون قضاوت بی جا میکنه و به کسی میگه
من مادر ندارم اما مادر شوهرم مث مادرمه واقعا زن خیلی پاک و معصومیه اولا بهش میگفتم در مورد دعواهامون و اینا بیچاره همش غصه میخورد ناراحت بود ولی بعدش تصمیم گرفتم دیگه نگم چون حالش بد میشع و اینکه با غصه خوردن اون چیزی حل نمیشه خودمون باید مشکلاتمون رو حل کنیم
مامانم خیلی مهربونه و دلسوز ولی در کل چیزی بش نمیگم یکی برا اینکه نارحت نشه یکی اینکه ب خواهرم همه چیو میگه حرفای خواهرمم ب من میگه 😐
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
20 ثانیه پیش
21 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز