من یه آدم درونگرا و تنهام ،از شلوغی بدم میاد اهل رفت و آمد نیستم،هیچ دوست صمیمی ندارم ،خیلی دلم میخواد مثل بقیه رفیق صمیمی داشته باشم اما خجالت میکشم حس میکنم راحت نیستم با هیچکس...دوستام همه برای دوران مدرسه ام هستن و فقط تو مدرسه اونم بخاطر اینکه هرروز میدیدمشون عادی شده بود برام...الان که بیست سالمه هیچ رفیق جدیدی ندارم که هیچ با همون قدیمیا هم دارم قطع رابطه میکنم انگار ازشون خجالت میکشم راحت نیستم ...یه راهکار نشون بدین ازین وضعیتم خیای ناراضی ام😓
دقیقا خوده خوده منی
منم درونگرام ولی دوست صمیمی دارم خجالت نمیکشم
منم درونگرام ولی چون دوست صمیمیم به شدت مثل منه و درونگراس مشکلی نداریم با هم سعی کن یه دوست مثه خودت پیدا کنی🫠
منم همینم فکر کن خونه ام تو حیاط مادرشوهرم نمیرم اونجا همش تو اتاقم تنهام اونا فکر میکنن از عمد نمیرم😂
من درونگرام دوست صمیمی فقط یدونه دارم وارد جامعه که میشم حتی ممکنه با یه پیرزن هم بحثو باز کنم و حرف بزنم روابط اجتماعیم خوبه از کسی خجالت نمیکشم راحت حرفمو میزنم
فقط باتری اجتماعیم وقتی تموم شه ممکنه دو سه هفته از خونه بیرون نرم😂
ببین همه اینا به خودت بستگی داره من قبلا همه ویژگیای تو رو داشتم ولی الان با اشتیاق بحث باز میکنم و ادامه میدم
البته ناگفته نماند من از بچگی تو شهر غریب و دور از فامیل و خونواده بزرگ شدم اینم بی تاثیر نیست
قطعا تو محیطی که هستی،حالا یا محیط کار یا زندگی یا درسی حتما هستن کسایی که مثه خودتن..درونگرایی هم یه تیپ شخصیته عزیزم ولی نداشتن دوست خیلی سخته یه وقتایی دوستا به کمک آدم میان..درونگرایی نباید مانع دوست یابی بشه..🦋🙂اطرافتو بگردی ارتباطاتتو قوی تر کنی حتما دوست پیدا میکنی❤️
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
