بقیشو تو بگو . . .

 اگه مُردم، رویاهامونو با کسِ دیگه ای زندگی نکن، باشه؟

منم فرزند کوروش ز اسطوره پادشاهان نیک ایران ، منم فرزند آرش کمان گیر ز اسطوره کمان گیران ایران ، منم فرزند آریوبرزن ز اسطوره فداکاران ایران ، منم فرزند بانو آرتمیس ز اسطوره دریانوردان ایران ، منم فرزند بی بی مریم بختیاری ز اسطوره بانوهای شجاع ایران ، منم فرزند فردوسی ز اسطوره شاعران و نویسنده های ایران ، منم فرزند ابو علی سینا ز اسطوره دانشمدان ایران...✨ایران، ای گهواره تمدن، قصه ات قصه ی دردی دیرینه است. از روزگارانی که کوروش، آن نامدار تاریخ، بذر عدالت را کاشت تا امروز، راه درازی از فراز و نشیب طی کردهایم. آن شکوه باستانی، حالا زیر غبار رنج پنهان مانده. سختی امروز، حکایتی دیگر است. بی پولی، چون سایه ای سیاه، بر زندگی مردم چنبره زده. نان از سفرهها رفته و دلها پر از تشویش فرداست. آزادی، واژهای که در زمان کوروش معنای دیگری داشت، اکنون گمشدهای است که در پس دیوارهای بلند زندانها و سکوتهای اجباری دنبالش میگردیم......حاکمان این روزگار، گویی تاریخ را از یاد بردهاند، یا شاید نخواسته اند که بیاموزند. ظلمشان آشناست، اما مقاومت ما همیشگی.....این سرگذشت تلخ شاید طولانی باشد، اما در دل هر ایرانی، یاد آن شکوه و امید به بازگشت آن آزادی، چون آتشی زیر خاکستر زنده است. این خاک هرگز تسلیم نخواهد شد.

منم فرزند کوروش ز اسطوره پادشاهان نیک ایران ، منم فرزند آرش کمان گیر ز اسطوره کمان گیران ایران ، منم فرزند آریوبرزن ز اسطوره فداکاران ایران ، منم فرزند بانو آرتمیس ز اسطوره دریانوردان ایران ، منم فرزند بی بی مریم بختیاری ز اسطوره بانوهای شجاع ایران ، منم فرزند فردوسی ز اسطوره شاعران و نویسنده های ایران ، منم فرزند ابو علی سینا ز اسطوره دانشمدان ایران...✨ایران، ای گهواره تمدن، قصه ات قصه ی دردی دیرینه است. از روزگارانی که کوروش، آن نامدار تاریخ، بذر عدالت را کاشت تا امروز، راه درازی از فراز و نشیب طی کردهایم. آن شکوه باستانی، حالا زیر غبار رنج پنهان مانده. سختی امروز، حکایتی دیگر است. بی پولی، چون سایه ای سیاه، بر زندگی مردم چنبره زده. نان از سفرهها رفته و دلها پر از تشویش فرداست. آزادی، واژهای که در زمان کوروش معنای دیگری داشت، اکنون گمشدهای است که در پس دیوارهای بلند زندانها و سکوتهای اجباری دنبالش میگردیم......حاکمان این روزگار، گویی تاریخ را از یاد بردهاند، یا شاید نخواسته اند که بیاموزند. ظلمشان آشناست، اما مقاومت ما همیشگی.....این سرگذشت تلخ شاید طولانی باشد، اما در دل هر ایرانی، یاد آن شکوه و امید به بازگشت آن آزادی، چون آتشی زیر خاکستر زنده است. این خاک هرگز تسلیم نخواهد شد.

 اگه مُردم، رویاهامونو با کسِ دیگه ای زندگی نکن، باشه؟