دیگه اعصاب اینو ندارم که هی کسی بیاد خونمون و دوباره بخوایم تحلیل کنیم که خوبه یا بده
با اینه سنی ندارم ۲۳ ولی خسته شدم!
اهل دوستی هم نیستم !
وقت هایی که خاستگار نیست ، آروم وخوبم
ولی وقتی میاد عصبی و بی حوصله ام
از طرفی اگه خاستگار نباشه هم که نمی تونم ازدواج کنم 😐😐😐
چطوری از این مرحله هم مثل بقیه سختی ها با آرامش بگذرم
به خدا که گاهی دنیاروسرم خراب میشه🥹
ما که ۳۳ هستیم چی بگیم
نگاهت رو عوض کن به خواستگار و....من نمیدونم ذهنیتت چیه سعی کن خیلی همه چیز رو بد و منفی تفسیر نکنی
اطلاعی ندارم. هیچ وقت خواستگار راه ندادم.به حز شوهرم که اونم دوست بوديم و جواب خودمو بابام مثبت بود.
منم خسته شدم
دقیقا همه ی این مراحلی که میگی رو اعصابمه...
کلی استرس و فشار و فکر...اخرش طرف و میبینی و هیچ نقطه نظر مشترکی باهاش نداری😐
امیدوارم خدا کمک کنه بهمون❣️
مثلا اگه خواستگارت عقب کشید یا خوشش نیومد به خودت بگو خواست خدا بوده از کمبود خودت ندون ، از این بدون که خدا مهر آدم هارو تو دل هم میندازه یا چمیدونم اگه خواستگار خوبی نداری از این بدون که خدا قسمت خوبت رو در زمان مناسب میفرسته و هنوز وقتت نشده
نه عزیزم حتما باید با پسر بیان
هم حق دختر و هم حق پسره که جلسه اول همو ببین
و اینکه چون شهرمون کوچکه بهتر اینه که بیان خونه، اونطور که میریمبیرون ممکنه بقیه برداشت بد کنن که دیگه قضیه تموم شده است😊
