بیایید اینبار از دیدگاه من ببینیمَش
"زن" را میگویم
این فرشته ی ظریف و دوست داشتنی. همان موجود خوش سیمایی که شما مردان، دو شخصیتی مینامیدش!
چرا؟فقط بخاطره همان هفت روز در ماهی که کمی بهانه گیر میشود؟ کمی بیقرار تر و بی تاب تر برای ناز و نوازشت میشود؟ کمی بیشتر از قبل محتاج کلمات مهر آمیز و محبت کردنت میشود؟
همان چند روزی که از تو توقع دارد کمی درکش کنی تا برایت همان فرشته ای باشد که در تمام هفته های معمولیِ دیگر بوده است
از نظر تو دو شخصیتی است؟
تو اصلا میدانی زن ها چگونه با تمام قدرتشان با این درد قاعدگی طاقت فرسا میجنگند تا آن لبخنده ملیح و شیرین همیشگیِ گوشه ی لبانشان از شدت دردی که برایشان تجربه ای عادی است، محو نشود
آن وقت تو در جواب بی قراری هایش با بی رحمی تمام میگویی"ای بابا زن باز تو پریود شدی؟"
(من خودم یک روز خیلی اتفاقی حرفهای زن و مردی که در تاکسی کنارم نشسته بودند رو شنیدم که زن کمی با حالت عصبی به مردش گفت "کاش یکم اون گوشیت رو بزاری کنار و به من توجه کنی من به جات خسته شدم بس که تو سرت مدام تو گوشیته!" مرد هم با خنده برگشت به خانمش گفت "وای خدا به داد برسه باز تو ... شدی که این بهونه هارو میگیری!!! آروم باش خانونم آروم باش چند روز دیگه خوب میشی...")
خب میدانی حق هم داری
توئه مرد چه میدانی حالت "دَشتان شدن" چگونه است؟
پس بگذار کمی علمی تر برایت توضیح بدهم
در طول این مدت، زن کرامپ های شکمیِ واقعا دردناکی را تحمل میکند که تو حتی یک سوم دردش را هرگز نخواهی کشید!
ولی او درد خودش را خیلی مظلومانه با خوردن یه عدد "ناپروکسن" تسکین میدهد
یا بگذارید کمی دیگر از حالات روانی قاعدگی اش بگویم که هیچ فرقی با روزهای عادی دیگرش ندارد!
شما فرض کنید از پشت خورده اید زمین و حس دردش مثل این است که کمرتان دارد از وسط نصف میشود
حس میکنید درد عمیقش را؟
خب،حالا در این وضعیت میتوانی خودت را مثل زن در برابر این درد محکم و خونسرد نشان دهی؟
یا مثلا فرض کنید 7 روز پشت سر هم دچار خستگی و بی حوصلگی شده اید
و بی حال هستید
واقعا میتوانید مثل یک زن که در وضعیت سندرم قاعدگی قرار میگیرد خودتان را شاداب و سرحال نشان دهید؟
تو بدخلقی و عصبی بودنش را میگذاری پای دردش
اما نمیدانی که درک نکردنِ تو برایش زجر آور تر از آن درد است...
کاش شما مردان این را بفهمید که زن همان فرشته ایست که قبل از دوران سخت قاعدگی اش است
فقط کمی "درکش" کن همین...
