اصلا دلم نمیخاد از خواب پاشم کسی بفکرم نیس همیشه تنهام خیلی برعرضه ام که تو این سن نتونستم کاری کنم مادرم نگرانم نیس خواهرم سرزندگیشه وقتی بهش زنگ میزنم همش بهونه میاره که سرم شلوغه نمیتونم به حرفات گوش بدم برادرم بهترین زندگیو داره و تو فکر مهاجرته این وسط فقط منم دارم زجر میکشم
حسرت اینو اون رو نخور واسه خواسته هات تلاش کن و از همه مهم تر از خدا زیاد بخواه
تو عزیز خیلیا هستی ولی از آنجایی که خودت خودت رو دوست نداری حس بی ارزشی میکنی
بلند شو ویه کار اساسی خودت برای خودت بکن که اول خودت رو از خودت راضی کنی ناخودآگاه عالم به پات سجده میکنه
مشکلات واسه همه هستش...اینک قدر خودتو بدونی به خودت اهمیت بدی و درک کنی جز خودت کسع دیگ ای و نداری همونطور ک خودت گفتی همه سر زندگی خودشونن...از سردرگم بودن بیا بیرون...اول رو خودت کار کن و خودتو پیدا کن ...بعد ک خودتو پیدا کردی ی هدف مشخص کن برا خودت و واسه رسیدنش تلاش کن...کاری که همه تو این دنیایی ک یروز متولد میشن و یروز فوت میکنن انجام میدن... یادت باشه فقط خودت به فکر خودته ن کسع دیگ ای :)
خب تنها باش
چه احتیاج به دیگران داری
خواهر برادرت هم مشغول زندگی خودشونن و قطعا دغدغه های خودشونو دارن
این زمونه از هیچکس انتظار نداشته باش
همه گرفتارند
خودت باید خودتو مشغول کنی
با سرکار رفتن ؛انجام کارهای خونه؛ آشپزی ؛باشگاه؛ تفریح ؛پیاده روی؛ پارک؛ ماهی یکی دو بار سر زدن به خونه خواهر برادر و...
مستقل باش
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
55 ثانیه پیش
56 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
