تاحالا پدرتون روتون دست بلند کرده؟

آره. آره. پدر ومادر یه نعمت بزرگ ونایاب هستن

تو بچگی میخواست بزنه که فرار کردم زیر پتو. البته اونم مادرم پرش کرده بود. 

ولی ناراحت نشدم. کلا از پدرم هیچ وقت ناراحت نمیشم

نه دلم تا لحظه‌ای که بمیرم صاف نمیشه 

اما به رو نمیارم سر سنگین نیستم و فقط تو تنهایی غصه میخورم وگرنه رفتارم عادیه

ولی از مادرم دلگیرم چون منو میزد، ولی خواهر کوچیکتر بعدها به خاطر همون شیطنت ها نمیزد 

نه اصلا از گل نازک تر بهم چیزی نگفته اصلل عصبانی نمیشه فقط  بعضی وقتا که خیلی خسته هس که اونم اصلا به دل نمیگیرم

اینکه نامزدیمو بهم بزنم 

 من نمی‌خواستم و همسرم و بیش. از حد دو سه داشتم 

فقط چون با معیاراشون همخونی نداشت 

اما حالا فهمیدن دخترشون رو دست خوب کسی سپردن و همش میگه خیالم از شوهرت راحته که خوبه 

دوست

بله زد. اونموقع سر درس نخوندنم 

اونموقع ناراحت شدم ولی الان میگم کاش بیشتر میزد حقم بود باید درسمو میخوندم

مجردی آره تا دلت بخواد .دوتاشون .

دلم....شکسته فقط 

تا دلت بخواد زده دلم صاف نمیشه نه چون فقط ک زدن نبوده فحش داد ناسزا باعث شده بشم یه آدم عصبی زود جوش پرخاشگر  دست خودم نیس عصبی میشم سربچم داد میزنم وحشتناک گاهی میزنم بعد مثل سگ پشیمون میشم وقتی بچم با گریه میگه میخوایی من بمیرم راحت بشی انقد  داد میزنی سرم اون لحظه  می‌خوام بمیرم فقط ولی خدا شاهده دست خودم نیس و مقصر این احوال من فقط بابامه نمیتونم دلمو ازش صاف کنم نمیتونم بخاطر بچم 🥲

اره هم پدر هم مادر ب بدترین نحو کتک میزدن سر کوچک ترین چیزا 

من چیزی تو دلم نمونده اصلا و بابتش غصه نمیخورم 

خودشونم خیلی پشیمونن البته 

ولی خب در عوض من تمام حس محبتم رو نسبت بهشون از دست دادم و ب بقیه ی آدما میبینمشون