من خیلی درگیر این موضوع شدم
از یه طرف بچمو که میبرم خانه کودک و پارک میبینم بچه هایی که تک هستن نمیتونن یا نمیخوان با بچه های دیگه ارتباط بگیرن(استثنا هم داریم بله میدونم)
از یه طرف میگم به یه بچه بهتر میشه رسیدگی کرد(بله میدونم شما دوازده تا داری به همه میرسی)
از یه طرف دیگه میگم من تا کی نیازاشو میتونم به عنوان همبازی و همپا براورده کنم
خودم تک نیستم و خوشحالم واقعا هم تو بچگی هم الان
باز از مشکلات دو تا بودن میترسم
که به نظرم همه مشکلش متوجه خودم میشه نه دخترم
خیلی گیجم دوست دارم اگه تک فرزندین یا نیستین یا یه بچه دارین یا بیشتر مشارکت کنین و نظرتون و تجربه هاتونو بگید
دختر خودم دوسالشه
