من قبلا واگذار میکردم به خدا، اما یه جا نوشته بود رحمت خدا به غضبش سبقت داره، پس تصمیم گرفتم خودم دست ب کارشم، شما چه میکنید؟
من همه رو میبخشم و بعدش جوری زندگی میکنم انگار وجود نداشتن
فقط الله
میسپرم به خدا.چون میدونم خدا با تمام رحمت و بخشش از حق خودش میگذره اما از حق الناس نمیگذره
قطع ارتباط و سپردن به خدا
برای آرامش خودم میبخشم
هیچی برام اهمیتی نداره
من می خواستم شکایت کنم اما گفتم شاید خانواده عشقم باشه دلم نیومد دل عشقم بشکنه
وقتی رحمتش بر غضبش سبقت داره که اون ادم ناراحت باشه از کاری که کرده و خدا میبخشتش و قبلش باید جفایی که در حق تو کرده بخاطرش عذر خواهی کنه
نتونستم کاری کنم
اونقدر ریختم تو خودم الان افسرده شدم
باید همون داغ داغ ناراحتی هارو خالی کرد نذاشت رو دل بمونه که میشه غمباد
نه خدا در مقابل حق خودش گفته
در مقابل حق بنده هاش خیلی حساسه
حذفشون میکنم از جلو چشام وبعد واگذارشون میکنم به خدا
مگه کاری میشه کرد بالاخره یه روز تاوان پس میدن
فقط اشک ریختم واز ته دل گفتم خدایا واگذار بتو تاالانم بیشتر کساییکه بدی وناحقی کردن درحقم ضربشو بلافاصله خوردن
و مجبور شدم به همون واگذار کردن بسنده کنم
نفرین هم نکردم چون باز رنج اون ها، رنح عشقم بود
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
14 ثانیه پیش
15 ثانیه پیش
15 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
