توبه کردم که کسی محرم قلبم نشود!...
واقعا توبه کردم....
هروقت اومدم به هرکس تکیه کنم یه دروغ و یه ریا بزرگ تو کارش داشت!
با کسی دوست نشدم...دوره آشنایی گذروندم....
حالا اینام به کنار
خدا نکنه یه وقت از کسی خوشم بیاد! یعنی به دور ترین و غیر ممکن ترین حالت برای من تبدیل میشه... خیلی وقتا حتی میترسم که از کسی خوشم بیاد چون مطمئنم بهش نمیرسم... قلبم خسته شده....
مسئله این نیست که آدم ازدواجی باشه یا شوهر بخواد یا اینا
مسئله اونجاس که گاها قلب آدم عشق و یار اینجوری ام میخواد هرچند که از نظر عشق خانواده غنی ام....
اما خسته شدم...دلم میخواد احساس رو تو خودم بکشم
چیکار کنم؟
