به چه مشغول کنم دیده و دل را که مدام
دل تو را می طلبد دیده تو را میجوید...
خلق را تقلیدشان برباد داد
ای دو صد لعنت بر این تقلید باد
اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من
دل من داند و دل داند و من
متن بود. بعضی ها زیر سنگینی حجاب وقیحا وبعضی ها زیر پریشانی موهایشان نجیب وقاحت ونجابت به "ذات "انسان هاست نه حجاب انها
دیگران را همه هست غم به دل
غم من لیک غمی غمناک است
حال همهی ما خوب است
اما تو باور نکن
مکش منت به هر نامرد و مردی...
مده دل را به ذلت دست فردی...
اگر او را به تو مهر و وفا نیست...
اگر او بر جراحاتت دوا نیست...
رهایش کن،مرنجان خویشتن را...
مبر هرگز ز یادت این سخن را..
بی تو مهتاب شبی باز ازان کوچه گذشتم..
از تمام دلتنگی ها و شکایت ها و اشک ها که بگذریم باید اعتراف کنم مادرم که میخندد خوشبختم
در این آرامش شب چه دلها که غمگین و بی تابند
خدایا دلهایشان را آرامِ آرام کن.
در اندرون من خسته دل ندانم کیست
که من خموشم و او در فغان و در غوغاست
بگذار بگویند و بگویند و بگویند
بگذار ببرند و بدوزند و بپوشند
تو بخند گوش بده خیره بمان هیچ مگو
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
