مامانم درخواست طلاق داده و حق طلاقم داره زود تموم میشه؛ چن روزه همش گریه میکنم و دلم میسوزه برا این وضعیت.. زندگی با بابام غیرقابل تحمله اینو قبول دارم عمیقا و مامانم سی ساله تحمل کرده دیگه رسیده به آخر خط.. خودمم حمایتش کردم برا طلاق.. اما الان که داره همه چی واقعا تموم میشه ترسیدم و حس بدی دارم.. خیلیم دل نازکم بدی ها زود یادم میره.. قلبم داره میترکه.. نمیدونم بابام قراره تنها چیکار کنه باز من و خواهرم پیش مامانم هستیم.. بابام حتی پولش فک نکنم برسه خونه اجاره کنه چون مریض روحی و معتاده.. ماهم وسع نداریم کمکش کنیم حتی.. شرایط خیلی زجراوره که مامانم تصمیم به جدایی گرفته مگرنه مامانم برا خودش خیلی سخته سی سال زندگیو تموم کنه.. دلم برا با هم بودنشون تنگ میشه.. برا روزای خوش کمی که بابام گاها باهامون داشته دلم از همین الان تنگ شده.. بابام خانواده مزخرفی داشته که به این روز انداختنش و الانم ۲۰ ساله هیچ ارتباطی با خانوادش نداره حتی دوستی هم نداره..
اگر میتونی کمکش کن ترک کن تشویقشون کن یکبار دیگ بهم فرصت بدن
انشالله هر چی خیره پیش میاد
می تونم درکت کنم
ناراحتیت را
و ترس از جدایی پدر و مادر
و حسرت یه زندگی خوب
چقدر سخته ی دختر پدرشو تو این وضع ببینه
سلام عزیزم میدونم شرایط خیلی خیلی سختی داری من تجربش کردم اما باید بپذیری که دو نفر بنا ب هر دلایلی نتونستن با هم زندگی کنن بلاخره عمرش پای شماها گذاشتن فقط باید بپذیری نبود پدرت و زندگی جدیدی رو با مامانت شروع کنی
همه حس هات طبیعیه اما بعضب وقتا تموم کردن خودش درمانه شاید همه چیز بهتر شه .توکل کن به خدا حواست به خودت و روحیت باشه
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
