درد دل دارم...

تصورات ذهنی مامانمه همه ی چیزا. یه چیزایی شنیدم ازش که شاخام درومد اصلا. 

مثلا الان بحث باز بشه میشینه از شش سال پیش و نامزدیمون و خرید سرویس عقدم میگه که چرا گرونترینه رو نخریدم و اینو خریدم. یا چرا فلان لباس یا چرا مادرشوهرم برام کادو پارچه و لباسی که خودش دوخته بود اورد یا.......

مثلا میرم خونمون بعد شوهرم ظهر از اداره میاد دنبالم. مامانم انتظار داره من شوهرمو بفرستم بره خونه خودش ناهار بخوره و بخوابه و بره سرکار منم همونجا بمونم. 

گاهی میرم یه روز کامل میمونم اما خب هر روز و هر سری که نمیشه

سر به دنیا اومدن بچه ام. یه نمونه اش رو میگم شما داوری کنید

پسرم تو ماه رمضان به دنیا اومد. مامانم کلی که دعوا کرد که من نمیتونم پیشت بمونم و بچه هام رو هوان ونمیان اینجا برای افطار و... . منم بعد دو سه روز گفتم شما برو برا افطارا خونه بعد افطار بیا. خونواده شوهرم افطار میان اینجا بعد خواهرشوهرم برا مامانش کادو و کیک گرفته بود تولدش بود خاله اشون هم اومده بود. وقتی مامان من اومد جواب سلامشون رو که نداد اومد تو اتاق درو بست بعدم که مادرشوهرم اومد خداحافظی کنه شستش گذاشتش کنار جوری که با گریه از خونمون رفت. بهش گفت اینجا شده پاتوقتون هی بیاید بپاشید بریزید بخورید برید!جواب سلام خاله شوهرمم نداد. 

خب این رفتارش خیلی خوب و عالی بوده؟

دلیلش چی بود؟ چون ما نشده بود براش اون سال تولد بگیریم.

بعد مادرشوهرم با این که ناراحت شد و رفت ولی یک ماه بعد پاشد شب تولدم بدون دعوت اومد برام کادو اورد ولی مامانم اصلا به روی خودشم نیاورد. بعدشم یه پولی گذاشت کف دستم که اینم برا تولدت

من روز چهارم پنجم زایمانم بود که این برخوردو کرد بهش گفتم برو نمیخوام پیشم بمونی اینجوری. رفت پشت سرشم نگاه نکرد. خاله ام دو سه شب میومد بهم سرم میزد چون یه لقمه غذا از گلوم پایین نمیرفت. روز دهم زنگ زدم التماس که بیا میخوام برم حموم دهه مادرشوهرم میاد زشته. به زور اومد و رفت. 

دوباره اون وسط بخیه هام درد داشت میخواستم برم دکتر با شوهرم بحثشون شده سر اینکه دکتری که میخوان ببرنم کجا باشه و نیم ساعت دیرتر و زودتر نشه. زنگ زده به بابام که بیا ببریمش دکتر بچه رو هم داده دست شوهرم که تو بچه ات رو بگیر من اومدم از دخترم مراقبت کنم

بچه ام رو دریغ نکردم. دلخور بودم نرفتم گفتم شاید دلشون تنگ بشه که نشد

بعد امسال به جبران پارسال براش کیک خریدم کادو گرفتم جشن گرفتم. 

بعد اومد تو تولد پسرم دوباره قیافه گرفتن و تیکه انداختن. اخرشم پسرم لیز خورد شروع کرد داد و بیداد که بچه رو کشتید و قربانیش کردید و کلی حرف دیگه یه عکسم نتونستم بگیرم از بس دلم خون شد.

من فقط میخوام مامانم کاری بهم نداشته باشه . مایه ازارم نباشه

امسال بخاطر انتخابات شوهرم درگیر بود یک ماه بیشتر روزاش میرفتم اونجا حتی چندبار باهم ناهار رفتیم بیرون خواهرمو بردم خرید و کلی کار دیگه. بعد همه ی اینا رو ندیده میگیره میچسبه به یه چیزای الکی. تازه جالبه که زنگم نمیزنه بگه مردی یا زنده ای. فقط توقع داره من زنگ بزنم من حالشو بپرسم. 

وقتایی هم که میاد اینجا میاد مثل طلبکارا میگه اومدم امیرعلی رو ببرم. انگار من بوقم یا اصلا وجود ندارم که منو ببینه. رفتارش دیگه حرصمو دراورده

عین بچه های ده ساله رفتار میکنه. نپخته و خام. اخه اون از بحثای من و شوهرم که سر خونوادمه که خبر نداره. فکر میکنه من فقط با اونا بحث دارم و به شوهرم هیچی نمیگم.

بخدا با همه اینا ماپرشوهرم زنگ زده دعوتشون کرده برا شام که کدورتی نباشه اما باز مامانم ول نمیکنه. میگه اونا متظاهرن. والا بخدا من تو این پنج شش سال از مامان خودم زخم خوردم که از اونا نخوردم