۵ساله عروسی کردم حیاطمون مشترکه.همین یه پسر داره و تنهاست.بخدا آسایش واسم نذاشته روزی چندبار میاد،شوهرم شب کاره صبحا ساعت۷میادخونه،مادرشوهرمم سریع میاد اینطرف،ظهرا میاد،عصرا میاد،شبا هم میاد تا وقت خواب.شوهرم بارها باهاش صحبت کرده ک رعایت کنه اما فایده نداشته. بخدا بیماری اعصاب گرفتم همش با دخترم دعوا میکنم.دلم واسه دخترم کبابه ،دیگه عاجز شدم .خداروشاهد میگیرم اگه بچه نداشتم میرفتم طلاق میگرفتم اصلا آرامش ندارم...
توروخدا برام دعا کنید
🥲🥲🥲🥲
اوه سخته واقعا
چندسالشه
نمیشه جدی خودت بری باهاشون صحبت کنی ...مودب و قاطع
عیب نداره سخت نگیر
بیچاره میاد ازتون سرمیزنه دیگه
من ۱۲ سال بااین شرایط ام دیگه عادت کردم
هر وقت اومد برو بگیر بخواب بعد ک رفت در و از پشت ببند آهنگ باز کن حوصلت باز شه اومد در و باز نکن
وای یعنی فهمیدن اینکه اینقد نیاد خونتون اینقد براش سخته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟اینقد وجدان نداره!!!
ای بابا چه حوصله ای داره.. خیلی سخته
تو شهر هستین؟
خونه رو بدین کرایه برین جای دیگه
یا بزار برو خونه مادرت بگو هروقت راه جدا کزدی بر میگردم
خواهر من ۸ سال با این شرایط بود اخرش یه دعوای مفصل کرد که شوهرش مجبور شد خونه جدا براش بگیره و راحت شد بالاخره
