طرزفکرمن نسبت ب خودم وزندگیم: اعتماد ب پسرانمیکنم ینی واردرابطه نمیشم اگه بشم تاکامل نشناسمش اخلاقشونسنجم قرارنمیرم اگ ازخط قرمزم عبورکنه اسم خونه خالی بیاره یاحتی سک......س کات میکنم برای همیشه تنهام وکسیو توزندگیم راه میدم اهل اینده باشه باعث شه باهم پیشرفت کنیم باهم بیرون بریم خوش باشیم راجب ایندمون حرف بزنیم درحد دست گرفتن باشه ن بیشتر و رابطه روجدی کنه بااخلاقیات هم اشناشیم تعهدباشه وگرنه ریسک کردنونمیکنم بخاطر ی پسر ک اعتمادخانوادمو ازدست بدم چون تموم چیزی ک الان مهمه واسم اعتمادخانوادمه دست خودم نیست
طرزفکردوستم: میگه باپسردوست شو وپسری ک از دختر سک....س نخاد پسرنیست ینی حسی ب طرف نداره میگه پسرای الان رفاقتین همش وبایدپسرخرج کنه واست وتوم نیازاشو رفع کنی جداهم شدین شدین اشکال نداره بازم پسرای دگ امتحان کن قرار برو خوش باش نمیشه ک همه رابطه ها ب ازدواج ختم شد توسخت میگیری وعقب مانده ی
خودتوم نظراتونوبگین ایاشماهم مث دوستم فکرمیکنین؟؟؟؟