دوستان توی تاپیک قبلم کامل توضیح دادم ، مادر شوهر و خواهر شوهرم با همسرم دعواشون شده و من کلا بیخبر بودم ، سر خواستگار دخترشون ، و اونا هم هر چی از دهنشون در اومده پشت سر من گفتن ، چند روز به همسرم ویس میفرستادن و من رو مسخره میکردن از ظاهر و قدم و خانوادم ، همسرم هم باهاشون بحثش شده و قطع رابطه کرده ، من از این ناراحتم که کاش شوهرم این حرفای اونا رو به من نمیگفت ، من هم که هیچوقت جواب حرفهای اونا رو نمیدم و خودم رو وارد این بازی ها نمیکنم اما خیلی دلمشکسته و همش توی تنهاییم دارم به حرفاشون فکر میکنم و حتی از همسرم هم ناراحتم ، اعتماد به نفسم اومده پایین ، همش میگم من رو چرا وارد دعواشون کردن من کلا همیشه احترامشون رو داشتم و سعی میکردم خیلی باهاشون صمیمیمی نشم که مشکلی پیش نیاد ، هیچ کس رو هم ندارم باهاش درد و دل کنم ، حتی به خانوادم هم هرگز نمیگم ، به نظرتون راجع به این ماجرا با مشاور صحبت کنم؟ یا با همسرم ؟ حرفایی که راجع به ظاهرم زدن باعث شده همش به ظاهرا شک کنم ، خیلی دلم شکسته
با اجازه استاتر 🌹
لطفا پست منو که تو عنوان نوشتم شوهرم.... رو گزارش بزنید برای سلامتیتون صلوات میفرستم🥲💚
با همسرت حرف بزن
میدونم حرفم رو نمیپذیری ولی اونا صرفا تواون موقعیت یه چیزی گفتن که همسرتو ناراحت کنن با شما زاویه خاصی ندارن حتی نظر حقیقیشون هم ممکنه این نباشه .
مثلا شوهرتون گفته خواستگارش فلان و بیساره اینام گفتن حالا زن خودت مگه چیه فلان وبهمانه
به هیچ عنوان کارشون درست نیست ولی میخوام بگم شما خودخوری نکن کارشون یه کل کل نابالغانه و نادرست بوده
همینکه شوهرت از خانوادش جدا شد برگ برنده دست توعه
بری پیش مشاور بگی چی؟؟ اونا نادون و کم عقلن تو چرا بشینی غصه بخور ول کن به هیجات نباشه
عزیزم من تاپیکتو خوندم، اصلا این حرفا رو به روی مادرشوهر و خواهرشوهرت نیار، فرض کن شوهرت هیچ وقت اینا رو بهت نگفته ،فقط ارتباطت رو قطع کن
میفهمم همش سعی میکنم توی ذهنم دو طرف ماجرا رو تصور کنم ، اما همش میگم کاش همسرم به من نمیگفت ، گفتن زن ایکبیری وکوته لت رو رومون نمیشه جایی در بیاریم . همسرمگفت تازه از این همبدتر گفتن من دلمنیماد بهت بگم چون ناراحت میشی ..همش میگم نکنه اینا نظر همسرمه که اومده به من گفته ،
تو دعوت حلوا خیرات نمیکنن بر فرض اونا یه حرفهایی زدن مگه واقعیته خودت رو باختی . باهات موافقم همسرت ضرورتی نداشت بهت بگه اما شاید مثلاً بهت اینجوری بگه چرا نمیری خونه مادرت اینا اینجوری توجیه کرده باشه
بله اون که صد در صد قطع میکنم ، چون خط قرمز ها رو رد کردن ، چون من واقعا هیچکجای ماجرا نبودم ، به من گفتن من جادوگرم و هزار اا حرف دیگه ، همسرم هم کفت کلا اگر من هم بخوام نمیزاره من اونا رو ببینم . همش به خودم میگم فراموش کن اما انکار قلبم زخمی شده
برای مشاوره که باید بری که تو این سختیا و مشکلات کمر خم نکنی ..دوم همیشه همین بوده وقتی با برادرشون وپسرشون دعواشون میشه عروسو میندازن وسط تو بی تقصییری حرفای چرند میزنن که از رو اعصبانیتو حسادت میاد ..باید یاد بگیری بلد بشی به خانواده شوهرت بگی هر مشکلی هست به پسرتون بگینم من متو جه میشم شاید گاهی وجود یه زن بهتره مشورت با یه مرد که پسرتونه گاهی وقتا اون درک متقابل نداره و سو تفاهم پیش میاد چه بسا من از این چیزا اطلاع داشته باشم بهتره باهم مشورت میکنیم چه خوب چه بد اخر تصمیم میگیریم اینو تو باید یادشون بدی .
