از زندگیم بریدم

نفوذ روی مردا متفاوته بعضیاشون با زبون و سیاست نرم میشن بعضیا هم با تهدید باید رگ خواب شوهرتو بدست بیاری.

دقیقا .منم منظورم همینه .دو ستل پیش که حامله بودم داشتم به دخترخالم میگفتم که چقدر دلم برای مامانم تنگ شده .دوست دخترخالم حالش خیلی بد شد .وقتی من این حرفو زدم رنگ دخترخالم پرید و کلی بهم چشم غره رفت .فشارم افتاد از ناراحتی اون خانم .بعد فهنیدم مامانش وقتی ده سالش بوده جلوی اون خانم و خواهر شش سالش خودشو آتیش زده و خودکشی کرده .فقط چون از دست شوهرش عاصی بوده .بماند که این دو تا خواهر هنوز مشگل روحی روانی دارن نکته جالبش اینجاست که خانواده شوهرشم بخاطر کار مادرش خیلی تحویلش نمیگیرن و نمیتونه باردار بشه چون میترسه از ملدر شدن و ..... نکنیم با بچه هامون اینکارهارو

چند شب پیش یه خانمی تاپیک زده بود که بابا و مامانم میخوان طلاق بگیرن چون بابام چندییین بار خیانت کرده....

من با این طلاق چون بچه ها هم بزرگ بودن موافقم

ولی اگه خیانت نمیکنه و وفاداره سعی کن ارامشو به زندگیت برگردونی به بچه ها و شوهرت برگردونی

به خدا قسم زن پایه ی ارامش هر زندگیه....

اگه زن استرس داشته باشه ترس داشته باشه یا چمیدونم دچار تنش بشه همه اینارو به خانواده اش منتقل میکنه....

بزار یکی دو روز بگذره ارومتر که شد ببین حرف حسابش چیه اونم باید به اندازه تو در برابر اون بچه ها احساس مسولیت کنه قرار نیست همیشه فقط مادر بسوزه ببین دردش چیه اول تلاشتو بکن بعد ازش قطع امید کن

عزیزم به نظرت خوبه که مادرت بهترین سالهای عمرشو که میتونست تو ارامشو امنیت سپری کنه مونده زیر مشتو لگد پدرت

استارتر اینجا اومدنت فقط صرف درد و دل باشه زیاد تحت تاثیر قرار نگیری چون خیلیا مشاوره میدن اما شرایطتشون مشابه شما ممکنه نباشه و نتونن درک کنن.چون شما بچه داری نباید فکرت فوری سمت خودکشی و جدایی بکشه

النا بابا مامانش چيزي نگفتن؟

صبوری حد و حدودی داره، مامانم بخاطر منو داداشم 27 سال صبر کرد، آخر جدا شدن،درسته ک داداش کوچیکه خیلی پرخاشگر شده ب خاطر این قضیه، ولی حداقل مامان و بابا جدا جدا زندگی آرومی دارن  

عزیزم برای خودت زندگی کن

اگه همسرت بده اگه عصبیه باهاش مهربون باش ولی در نهایت برای خودت زندگی کن زیادتودست وپاش نباش کارایی که عصبانیش میکنه رو انجام نده باهاش بحث نکن 

ب نظرم خانوادش نباید راهش بدن..بگن برو پیش زن و بچه ت پیش ما چیکار میکنی..اخه کی قبول میکنه زن و بچه تنها اقا خونه مامانش..من ک ندیدم

خوب نميزاشتي بره عزيزم مياورديش خونه قشنگ حاليش ميكردي كه نبايد جيك وپوك زندگيمون رو جاي ديگه مطرح كني اگه مشكلي داشتي ميومدي خونه نه كه اونجا دور برداري 

من از دیدگاه خودم نظر میدم شاید به دلخواه تو نباشه

اما اگه واقعا نه میخوای طلاق بگیری ن شرایطشو داری حداقل یکم محکم تر و جدی تر با همسرت برخورد کن

درضمن اگه نمیخوای جدا بشی بگو تا بچه ها کلی ننویسن در این مورد

درسته هیچ کس با طلاق به خاطر صرفا مشکل داشتن تو زندگی موافق نیست باید تا جای ممکن مشکلات رو حل کرد ولی نباید طلاق رو به عنوان آخرین راه حل موجود حذفش کرد.

مادر الگوی بچه هاست تو زندگی ، اگه بمونه تو یک زندگی پرتنش توسری خور باشه تحقیر بشه کتک بخوره علاوه بر محیطی که به روان بچه ها آسیب می زنه اون بچه ها چی می تونن یاد بگیرن چه الگویی دارند از مرد بودن و زن بودن ؟

در حالیکه یک مادری که با تمام توانش همه راهها رو برای نجات زندگیش رفته ولی در نهایت به بن بست خورده و تصمیم به جدایی گرفته ، می تونه تو یک محیط امن به بچه هاش یاد بده به خودشون احترام بذارن ، خودشون رو بیشتر از جامعه و حرف مردم دوست داشته باشند ، قوی باشند محکم باشند ، حد و مرز بگذارند با آدم ها و ...