فقط فقیر فقرا بیان اینجا😜

دوستان گلم،هرمیون سابق هستم ک خوشبختانه حساب کاربری قبلیم درست شد...در خدمتم

درادامه ی خاطراتم...یادم میاد اولین گوشی ک خریدم...اونم با چ ذوق و شوقی،سود سهام عدالتم بود....ک باهاش یه گوشی سونی اریکسون خریدم قسطی....ک اخرسرهم کسی زیربار پرداخت قسطاش نرفت...و بماند ک باچه فلاکتی بقیه شو جور کردم...  

واااای مریم جااان از اول تاپیک فق‌ط دارم بهت میخندم

چقدر معرکه تعریف میکنی

طنز پردازیت معرکست  

تو و آلا اعجوبه این بخداااا

عزیز دل،من شبای قدر میرم رو منبر اینارو تعریف میکنم مردم های های گریه میکننو توبه میکنن،تو میخندی؟!!!!!  

آخ عزیززم

وای از دست تووو  

اون جمله معروف که میگن اگر به غمهات بخندی هر روز چیزی برای خندیدن داری حکایت ما و افراد این تاپیکه

از خنده روده بر شدیم انقدر به غمها ختدیدیم😂😂😂😂

این تاپیک عالیه 

من خودم هیچ کدوم اینارو. درک نکردم پدرومادرم هر دوکارمند. بودم همیشه وضعمون. خوب بود. خداروشکر ولی الانم ک از دواج کردم هیچ وقت بچمو تو رفاه کامل قرار نمیدم بنظرم باید. سختی کشید تا قدر بدونن الان ک این چیزارو. میخونم قدر کارای بابا و مامانمو بیشتر میدونم

دبستان بودم  تو کلاسمون با این که پرده داشت آفتاب میوفتاد معلممون گفت یه کدومتون یه پارچه ای که به دردتون نمی خوره بیارید که بزنیم چلوی پنجره . خلاصه یکی از بچه ها یه پرده که چه عرض کنم پارچه دم مغازه باباشو آورد که روش نوشته بود الکتریکی کدخدایی ....خلاصه هرهفته معلممون یکی رو مسئول کرده بود که این پارچه رو ببره بشوره و بیاره . تا اینکه یه هفته نوبت من شد و من وقتی بردم بشورمش چون تو خونه مون پرده نداشتیم و از خیابون تا ته  اتاقمون معلوم بود . خواهرام اینو رو پنجشنبه زدند و گفتند شنبه بازش میکنیم ببرش مدرسه .... خلاصه اون شنبه هیچ وقت نیمد و هیچکی تو کلاس نفهمید پرده چی شد ...

یادمه خیلی کوچیک بودم و خجاااالتی  یه بار داییم اینا از تهران اومدن خونمون من تا فهمیدم دیگه فرصت قایم شدن نداشتم رفتم زیر کرسی ...خلاصه یک ساعت گذشت نرفتن ...دوساعت گذشت.... نرفتن. سه ساعت گذشت....نرفتن  اصلا حواسم به این نبود که اینا از راه دور اومدن حالا حالا ها قصد رفتن ندارن.  خلاصه انقدر گرمم شده بود که داغ شدم و تب کردم داییم اومد پاشو تکون بده خورد به من و ...خلاصه  مثل لبو منو از زیر کرسی آوردن بیرون خخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخخ

یادمه با خواهرام صدامونو  با نوار کاست ضبط میکردیم . من روم نمیشد جلو خواهرام حرف بزنم . آواز بخونم میگفتم برید بیرون  تا من خودم تنها نوارو پرکنم و وقتی اینا میرفتن بیرون  هرچی دوست داشتم میگفتم و حتی گریه هم میکردم خخخخخخخ فکرمیکردم دارم با خدا حرف میزنم خلاصه انقدر نمی فهمیدم که اینا بعدش میان گوش میدن . چون  ده دقیقه ..ده دقیقه جامونو عوض میکردیم

وااای خدااا چقدر خندیدم

مخصوصا به اون زیر کرسی رفتنت 😂😂

من و داداشمم یه ضبط داشتیم عین چمدون بود صدامونو ضبط میکردیم و هی گوش میکردیم میگفتیم این ضبط خرابه 

چون گوشای خودمون خیلی خوش صدا میشنیدیم ولی اون ضبط حالمون رو میگرفت و حقیقت رو نمیخواستیم قبول کنیم

و یا جلو ضبط میخوندیم یا پنکه

چون کله جفتمون جلو پنکه جا نمیشد میذاشتیم میچرخید رو به هرکی میرفت چند ثانیه اون هنرنمایی میکرد😂