خودم پشیمونم
کم فاصله سنی داریم مثه دو تا خواهر تو سر و کله هم میزنیم
من ناراحتش میکنم سر چیزای مختلف بحث میشه و بد حرف میزنم زبونم کلا تنده خیلی تنده فحش نمیدم ولی تیکه بد میندازم 😞😞
و عصبی که میشم کلا نمیفهمم البته جدیدا سعی میکنم کنترل میکنم خودمو
تو جامعه اینجور نیستم خیلی خوبم دعوا نمیکنم ولی تو خونه نه
از طرفی مادرم زن مظلوم و رنج دیده است خودم هواش رو دارم ولی وقت دعوا نه بد میشم
بعدش خودم دلم میگیره از حرفام
اون بهم زنگ میزنه بعدش باهام خوبه حرف نمیزنه میخنده هیچی نمیگه بهش توهین میکنم
و من بعدش بلافاصله شرمنده میشم
نمیدونم چیکار کنم که این رفتار های بدم تکرار نشه
همیشه میگه از هیچی شانس نیاوردم ...
