شوهرش کارش شهر دیگست و در رفت و آمده
وقتاییکه میره سر کارش کلا میاد خونه ی مامانم حتی اگر ۲۰ روزم طول بکشه خونه ی مامانم میمونه
کل وسایلای بچشم میاره و ما حق نداریم بریم چون بچم دست بزنه به وسایلا دعواشون میفته
خودمم بخوام تنها برم صبح که تا لنگ ظهر میخوابن
یا بعد از ظهر
تلفنم که بخوام بزنم گوشیه مامانمو میده دست بچش یا رد تماس میده یا میگه بچم گریه میکنه چیکارش داری مامانو
بخدا که متنفرم از آبجیم
چه خواهر عجیبی
جلل خالق😐
فاصله ی سنی تون کمه؟
چ پروو
😐😑
غلطط کرده توام بروو اون کیه تعیین تکلیف کنه بری نری
چیزیم گفت بگو خونه مامان منم هست
امضات ، تا حالا دقت نکرده بودم که دلم براش میلرزع هر وقت میبینمش ، ضربان قلبم میره بالا و تپش قلب میگیرم ، این یعنی دل لرزیدن :) پشمام من دلم برا اون پدسگ لرزیده ، چه دلم احمقه
برو ب مامانت سر بزن
دو راه داری
یا مثل خواهرت بزن ب در پرویی و برو بچه تو هم همون قدر تو اون خونه سهم دارع که بچه خواهرت
یا اگر حوصله جنگ و درگیری بین بچه ها و خودتون رو ندارین کلا بشین خونت بهشون فکر نکن
