من الان نمیفهمم طرفم واقعااا دوسم داره یا نه
(باهاش هیچ گونه ارتباطی ندارم)
یه جورایی میشه گفت روش کراشم، کراش که چه عرض کنم گفتم کراش چون متوجه بشید نه ارتباطی داریم نه خبر داره ولی خب بیشتر حس و حالم شبیه عاشقا الان هم نزدیک ۶ ساله این علاقه طول کشیده و میدونم آدمی نیستم که فراموش کنم
این طرف آشناست غریبه نیست که بگم منو نمیشناسه ولی مثلا یه جا من اگه باشم بیشتر زیر چشمی نگاه میکنه و یه بار هم داشت نگاه می کرد منم همزمان نگاهش کردم اونم نگاهش همونجور موند تا اینکه من چشمم و برداشتم
بارها کمکم کرده یا مثلا حرفی که نمیتونه بزنه ولی دیدم کاری کرده که خنده دار باشه و من بخندم
ولی برام سواله چرا جلو نمیاد؟ اصلا چیزی نگفته فقط نگاه،احترام،کمک کردن
