واسه ادمایی که هیچوقت نخاستنم هیچوقت ندیدن منو...هرجوری تونستن خارم کردن لهم کردن ۱۸ سال رنگ خوشی ندیدم همش تحمل کردم اما دیگه نمیتونم با با اتفاقی که افتاده دیگه واقعا نمیشه...
نمیدونم واسشون وصیتنامه بنویسم که هرروز با خوندنش زجر بکشن یا نه از طرفی هم میگم شایداصلا نخوندن و پیش خودشون بگن بهتر ک رفت