سلام
6 ماهی هست که در محل کار با دختری آشنا شدم. برای راحتی کار اسمشون رو می ذاریم سپیده خانم. در ابتدای رابطه همکاری، سپیده منو در سیلی از محبت و لبخند غرق خودش کرد و با وجودی که از هر نظر سطحش از استانداردهای من برای ازدواج پایین تر بود :) و از نظر ظاهری با دختر رویاهای من زمین تا آسمون فاصله داشت، اما قلبم رو ازم دزدید. ( اضافه می کنم که من نسبتا خوشتیپم و همیشه از طرف دخترا مورد عنایت قرار می گرفتم ولی خودم هیچ وقت فرمون رو به سمت هیچ دختری کج نکردم.) بعد که من خام شدم و شروع به گفتن جملات محبت آمیز و حتی عاشقانه و کمک کردن و ازین کارای محبت آمیز بهش کردم تا نظرش رو جلب کنم، متوجه موضوع بسیار بسیار عجیبی شدم!!!
بعد از ابراز محبت از طرف من متوجه شدم که سپیده داره ازم دوری می کنه! مثلا دیگه خبری از اون لبخندها و نگاه ها نبود.. وقتی توی اتاق میرفتم تا نگاهش کنم و چیزی بهش بگم سریع اتاق رو ترک می کرد. سعی می کرد منو پایین بکشه و خودش رو بالا! من که دیدم قضیه جالب شده وسط کار بی خیالش شدم و تصمیم گرفتم که راهم رو جدا کنم. ولی درست در اینجا بود که اتفاق عجیب بعدی افتاد!!! سپیده دوباره دلبری رو آغاز کرد! وات!!!! :| بعد از مدتی شل کن و سفت کن من به این نتیجه رسیدم که سپیده می خواد من مث سگ دنبالش بیفتم و اون معشوق مطلق باشه. ببینید دقیقا اینجوری که وقتی محلش نمی ذارم میاد و مثلا وقتی تنهاییم یه آهنگ عاشقانه با مضمون تو رو خدا برگرد میذاره ، نگاه می کنه خودش رو به ناراحتی می زنه اینقدر اعتماد به نفسش پایین میاد که صداش عوض می شه و نمی تونه خوب حرف بزنه و خلاصه یه کرمی می ریزه ولی بلافاصله که من دوباره دنبالش می افتم ازم فرار می کنه! پیام بهش می دم با 15 ساعت تاخیر با وجود انلاین بودن جواب می ده اونم یه جواب سر بالا. به علاوه من متوجه شدم که سپیده بسیار نمک نشناسه و خوبی کردن براش مثل آب در هاون کوبیدنه.. امروز کلی از کارهاش رو دوستانه بجاش انجام می دم فرداش حاضر نیست جور یکی از کارای منو بکشه.. گیر کردم از طرفی دوسش دارم و از طرفی می دونم این زن زندگی بشو نیست..
به نظرتون چی کارش کنم؟ بهش بگم چرا اینجوری هستی؟ معشوق مطلقش بشم؟ بی خیالش بشم؟ یه مدت دیگه بی محلی کنم؟ به خدا شانس ندارم یه بار از یکی خوشم اومد این از آب دراومد.. دوستام می گن زیاد بهش محبت کردی ظرفیت پر کرده... نمی دونم...
