بیش از حد بش علاقمند و وابسته هستم احساس میکنم علاقه اون اندازه من نیس یامن دیگ زیادی شورشو دراوردم
منم همین حس رو دارم بایددددد خودتو کنترل کنی
یه جاهایی روخودت کار کن ترمز دستی محبت زیادی رو بکشی
واقعن دوسش دارم خیلی ولی میدونی چ وختای جلو خودمو میگیرم موقه های ک مثلن باید ی جای یه کاری حرفی بزنه ک دلم هررری بریزه وقتی نمیکنه اون موقه تا س چهار روز عادی رفتار میکنممث خانمای میشم ک زیاد ب شوهر اهمیت نمیدن
منم خیلی وابسته ام،کل احوالات من بستگی به اون داره،اگه حال اون خوب باشه وسرحال باشه منم هستم ولی خدانکنه گرفته باشه،انگار دنیا روسرم خراب شده
مدل مردا فرق میکنه کلا،مثلا براش مهمه که ناراحت نشم وناراحتم نکنه،تا جایی که بتونه سعی میکنه مراقب حالم باشه،بهم محبت کنه توجه کنه،ولی باید قبول کنیم فکر مردا خیلی شلوغتر از ماست،مسائل مالی و کاری وغیره..اگه ما درروز ده بار یادشون میکنیم ممکنه اونا دوبار اینکارو کنن،من اوایل ناراحت میشدم همش بهش میگفتم تو دوسم نداری بهم توجه نمیکنی وفلان..هربارم کلی برام توضیح میداد که درگیری ذهنیش توی کار زیاده و هزارتا مسئله ی ریز ودرشت داره،الان دیگه درک میکنم
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
56 ثانیه پیش
57 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
