من یه حس غم دلمو پر کرده، حس میکنم تنهاتر شدم
اینقدر آدمهای خوب میاد تو زندگیت میگی چقدراحمق بودم
هیچی . با دوستاش بقیه راه و ادامه دادیم
طبیعیه
هیچیسال ها منتظرش موندم به تک تک جزئیاتش فکر کردم چرا چرا از خودم پرسیدم ولی هیچی اخرشم نیومد و خبری نشد
عادی یه بعد از چند وقت فراموش میشه بهش زیاد فکر کنی اعصابت رو داغون میکنی 😕
شما وجودتون بینهایت و همیشگیه و چون خودتونو محدود به کسی یا چیزی میکنید رنج میبرید اما اگه خودتونو محدود به کسی نکنید همیشه در آرامش و شادی و عشق خواهید بود. تموم زیبایی های دنیا و آسمون و کهکشون ها دربرابر انسان مثل سَرسوزنی دربرابر اُقیانوسه اصلا قابل مقایسه نیست ..پس خودتو که بینهایتی محدودِ چیزای سَطحی و اَلکی نکن..نزار بینهایتِ درونت منتظر چیزای سَطحی بمونه... کافیه بدونی چقدر اَرزش و جایگاهت بالاست که فراتر از همه چیزی.....چیزی که حَواسِ تو رو از باریدنِ برف و بارون پَرت کنه و نزاره بوی عَطرِ گُل و گندم و خُنکی نَسیم رو اِحساس کنی و نزاره عاشقانه حرف بزنی و با شادی زندگی کنی اشتباهه و انتخابش نکن....
طبیعه بعد ی مدت درست میشه...
چند روز اول خیلی حالم بد بود و دستام میلرزید فقط میتونستم گریه کنم ولی الان نسبت به همه چی خنثی شدم
من و همسرم قبل ازدواج با هم دوست بودیم
یکبارم کات کردیم و ۶ ماه از هم بی خبر بودیم
دوماه خیلی حالم بد بود افسرده شدم نه خواب داشتم نه خوراک
بعدش حالم خوب شد و طبیعی شد واسم
بعدش نکبت برگشت و اومد خواستگاریم و ...
هیجی مگه کاری بایدبکنم؟
زندگییی
اون رفت... شب من صبح شد
تابستونم پاییز شد
سنم بالاتر رفت
عقلم بزرگ تر شد اما هیچ وقت جای خالیش تو قلبم پر نشد . هیچوقت این دل وامونده من دل نشد
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
16 ثانیه پیش
16 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
