دغدغه ی اصلیتون تو زندگی چیه؟
ظاهرتون چقدر براتون اهمیت داره؟ اینکه از بقیه بهتر باشید؟
مثلاً حسرت ۲۰ سالگیتون رو می خورید؟ یا از مادر یا اگر مجرد هستید از موقعیتتون راضی اید؟
دغدغه من اینه که یجوری از این کشور برم
اصلا خودم رو با کسی مقایسه نمیکنم،۲۰سالگی اونقدر آدم فعالی بودم الان اصلا حسرت کار نکرده ای ندارم بگم کاش این کار رو میکردم،تو اون سن باتوجه به موقعیت و امکاناتم هر کاری از دستم اومد کردم
مامان من دغدغه اش خونه دار شدنه با بابام .
همشم داره ب ما میگه شوهر کنین ما هم تو سن ۲۰ سالگی از دست حرفاش بریدیم . میشه گفت مادر خوبی نیس بد هم نیس
ظاهرش واسش مهم نیس
خیلیم حسرت ۲۰ سالگیش رو میخوره چون ب زور شوهرش دادن و میخواد مارو هم بزور شوهر بده
آینده ی پسرم دغدغه ی اصلیمه ظاهرم برام مهمه نمیخوام برگردم به گذشته
من نه تنها حسرت ۲۰ سالگی رو نمیخورم اتفاقا دوست دارم همینم که هستم زودتر بگذره بره....این زندگی همه ش رنج و عذابه توی هر سنی
دغدغه ام آینده بچه هام
ظاهرم برام مهمه ولی نه مثل بیست سالگی
نه حسرت گذشته رو ندارم تا حد توان خوب زندگی کردم
دغدغه م حرفه ای شدن توی ورزشه
حسرت ۱۸ سالگی م رو میخورم بابت اینکه رشته مورد علاقه م رو نخوندم ولی سعی میکنم خیلی روی این حسرت تمرکز نکنم
و تمام تلاشم اینه به گذشته حتا به روز قبل هم فکر نکنم
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
31 ثانیه پیش
34 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
