ایستگاه آخر از مسیر زندگی
رسیدن به این نقطه اس
در پس تمام تلاطم ها و دل آشوب ها
تمام دل نگرانی ها و اضطراب ها آرام گرفتن در اینجاست
روزها میگذرن غم ها و شادی ها میگذرن
و چشم های ما در این نقطه بسته میشه به روی تمام حوادث دنیا
چه خوب که با رفتن مون به خوبی ازمون یاد بشه
کاش اثری که از ما میمونه نیک و خیر باشه
کاش یاد ما لبخند بیاره به لب های دیگران
بودن اینجا همیشه به من ارامش میده
میفهمم که نهایت زندگی اینه و نباید زیادی از حد مشکلام و جدی بگیرم
با دختر خالم اومدم اینجا
14 سالشه و میگفت کاش هیچ آدمی جوون نمیره...
کاش... 
