مذهبیا

آدمهای خیلی خیلی خوب و مهربون که خدا انتخابشون کرد تا به ما آدمعا کمک کنند راهنماییمون کنن تا تو زندگی راه درست رو یاد بگیریم و درست زندگی کنیم تا بتونیم دوباره برگردیم پیش خدا (البته بستگی داره به سن بچه)

بچه ها رو از خدا نترسونید 

خدا رو شبیه معلم بگید یعنی در عین اینکه  باید از معلم حساب ببرند ولی یک پناه امن داره مثل یک معلم مهربان و دلسوز.

گفتی جمله‌ی قشنگ،یاد یه خاطره افتادم:

پسرم وقتی سه چهار ساله بود گفت چرا من هر جا میرم آفتابم باهام میاد؟

گفتم چون دوستت داره.اونم خیلی ذوق کرد.

....و پسرم اینو برا خواهرم تعریف می‌کنه.بعد ده پونزده سال خواهرم اینو‌یادش بوده و یاد آوریش کرد برامون.خودم خیلی از کار اون موقعم خوشم اومد.

اخه خیلی هم بعد بخشنده بودن وقتی اغراق بشه بچه ممکنه به هوای این مسئله وظایفش رو انجام نده... نباید بترسه ولی باید بدونه که یه روزی حسابی هست بابت کاراش 

مثل معلم یا مادر که در طول سال همه جور محبت و دلسوزی و اموزشی میده و در اخر سال انتظار نمره خوب ازمون داره و اگه اهمال کنیم تنبیه مون میکنه چون دوسمون داره .

البته نمیدونم بچه ها چندسال شونه 

چون در  هر طیف سنی یه مدل دیگه باید با بچه حرف زد. 

فک کنم مثال مادر بهتره اگه سنشون خیلی کمه

بگو میری مدرسه انقدر هدیه آسمانی میکنن تو حلقت که زده میشی

این ربطی به مذهب نداره

مربوط به روانشناسی و تربیت فرزنده.

اگر زیر۱۰سال هستن خدارو با نعمتها و مهربونی هاش معرفی کنید.

مثلا خدایی که گل رو آفریده

پدرمادر مهربون داده

و...

هرگز خدا رو وسیله ترسوندن بچه قرار ندید

از معاد نگید

از جهنم

از حساب کتاب

فقط مهر و محبت

خدا هم بگید مثل یه نوری تو آسمونه