یک دوست مجرد دارم. سنش بالاست و ازدواج نکرده. پدر و مادرش فوت کردند و تنها زندگی میکنه.
یک برادر هم داره که گاهی فقط میاد پولی ازش میگیره و میره. خیلی تنهاست.
ولی اخلاقش بده. یک روز زنگ میزنه میگه بریم بیرون هر روز بهم زنگ بزن.
چند روز بعد که بهش زنگ میزنم میگه مزاحمم شدی مبخوام بخوابم.
از این کارها زیاد میکنه.
چی کار کنم. دوستیمو ادامه بدم یا ولش کنم. دلم براش میسوزه
تنهاش نذار
ادامه بده
چند سالشه؟
سعی کن نکات مثبتشو بیشتر در نظر بگیری
طرف مودیه .
اول نمیخاد احساس تنهایی کنه میگه بهش زنگ بزن ولی بعدشم نمیخاد کسی نسبت بهش احساس ترحم داشته باشه .
گناه داره به دل نگیر تنهایی باعث شد اخلاقش اینطور بشه
دقیقا. من به خدا از روی ترحم نیست دوسش دارم.
ولی اذیتم میکنه با حرفاو کاراش. بعضی وقتا میگم دیگه جوابشو ندم.
اخه این که نمیشه اون هر حرفی بزنه من سکوت کنم. من یک نمونه اش را گفتم. از این کارها زیاد میکنه
دلم براش سوخت 🥺
