چندوقته اقدامم برا بچه دار شدن...یبارم خارج رحمی شد...امروز یه نفر بهم گفت کاش زودتر خدا بهتون بچه بده آخه ما مجبوریم همه ش بچه هامونو قایم کنیم اتفاقی براشون نیوفته.
خاک تو سرش من بودم همچین میشستمش تابستون سال دیگه خشک بشه
بگو من عقده بچه ندارم چشمم شور نیس ک بخوام بچه کسیو چشم کنم هر وقت خدا صلاح بدونه بهم بچه میده چشم بدخواهام کور بشه
اون لحظه هیچی نگفتم بهش چون کلا خیلی ارومم...داشتم نماز میخوندم یهو یاد حرفش افتادم اشکام سرازیر شد...دلم نمیخواد شکایتشو پیش خدا ببرم چون میخواست یجوری دعای خیر کنه برام ولی به بدترین شکل به زبون آوردش...ولی کاش یکمی باهمدیگه مهربونتر بودیم.
مردم چقد سنگ دل شدن...
نمیدونم چی میگفتم اما مطمئنم قلبم جوری میشکست ک صداشو میشنیدم💔
میگفتم منظورتون چیه؟
اون موقع منظورش رو میگفت تصمیم میگرفتم چی بگم
من بودم میگفتم بگواخه زن حسابی بچه توبر ام چه اهمیتی داره که چشمش کنم ؟فقدانی هم حس بشه رنجی هم باشه بخاطر نبود بچه خودمه برو خدابچتو برات نگه داره بهت عقل هم بده ازش خوب مراقبت کنی
بايد جوابشو ميدادي ميزدي تو دهنش بي شخصيت رو
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
