فکر میکنم از یه نفر خوشم اومده...اما مشکل اون نیست مشکل اینکه من میدونم بهم رسیدنمون خیلی سخته و تقریبا چندروز دیگه همه ارتباطمون قطع میشه...
باز همه اینا به کنار....کلا هروقت هرچی دلم بخواد نمیشه...انگشت رو هرچی میزارم دورتر میشه....
یه جورایی از لحاظ دوری تحت فشارم
گرچه که بابت شرایط کاریش میدونم دخترای خیلی خوب تر خیلی قشنگتر هستن و مطمئنم من به چشمش نمیام....
خیلی اوضاع بدیه
منم شرایطط داشتم
خوشت اومده؟ خفههه شو بابا خوشت اومدهه
کارش چیه
آخه فقط بحث خواستن من نیست...
ما تقریبا از چندوقت دیگه ارتباطمون قطع میشه سرکلاس که میبینمش کاملا ساکتم صحبت نمیکنم میدونم شاید اخلاق بدیه ولی خب نمیدونم چرا اینطوری میشم...
بعدم اون در روز کلی دختر میبینه ذاتی فکرنمیکنم آدم هوس بازی باشه! منظورم از این حرف اینکه خودش یه ادمخیلی خوب و موفقی هست چهرشم خوبه! و خب طبیعتا همیشه ام ادم دنبال یکی که خیلی پرفکته هست یعنی به نظرم خیلی باید ۲۰ باشه که بتونه دلشو ببره...و متاسفم فکر میکنم من ۲۰ نیست...و اونجوری نیستم که بتونم برگ برنده ای داشته باشم برای دل بردن ازش یا یه نشونه ای چیزی بهش بدم
ااشتباه دگ انرژی منفی ب خودت داری میدی اعتماد بنفس بایدی ک داشته باشی دختر بعدشم ب قیاقه نیس ب روح شخصیت ک جذب میکنه آدمی رو 《کسی هم ک ملاکش قیافه بهتر زیبایع بیانگر ذهنیت پوچع 》اگ معیارش خوشگلی باشه
ولی باید اعتماد کنی ب خودت ایمان داشته باشی عشق ب جسم نیس ب قیافه هم نیس باور کن ب روح انسانهاست
