شوهرم مثلا تو ترک
۱۱ ساله داره عذابم میده همش میخواد تخریبم کنه
هیچ وقت هیچ وقت درکم نکرد
تنها موردی که داره اینه که اجازه بیرون رفتن از خونه رو دارم یا گوشی و لب تاب خوب برام گرفته که البته هر کدومشون با کلی منتو دعوا خریده شدن
بدبینه به همه چی
از ته دلم میخوام برم دیگا برام با ارزش نمونده اعتمادم بهش صفر نه منفیه یه پسر بچه بهم سلام کنه میگه این بهت نظر داره
به خدا قلبم تیکه تیکست من اخلاق برام اولویت هر کاریه اونوقت این رفتارش
جرات ندارم نسبت به کوچیکترین مسئله خانوادش اعتراض کنم فورا انگ بی ناموسی بهم میچسپونه
بچهه اشکام بند نمیاد
نمیخوام شرمنده دخترم باشم در کلبرا دخترم بد نیست با محبت
دارم زجر میکشم تو این زندگی دارم نابود میشم ولی دخترم من نباشم اونم نابود میشه
تا وقتی من باچه خواریشو کنم خوبه ولی اون هیچی اصلا اندازه یه اپسیلون نمیتونم بهش تکبه کنم
