همش دور خودم میپیچم نه پیشرفت میکنم نه فکر پیشرفت رو از سرم میندازم بیرون تو یه زندانی انگار گیر کردم ک راه نجاتی نیس شاید در اون زندونه باز باشه ولی من نمیتونم بیام بیرون ازش
.از پارسال تا الان همونم ک بودم دختری ک میخواد زندگیش خوب سه حالش خوب شع ولی نمیشه متوجه همه چی هستم ولی انگار دستام بسته اس
میدونم باید کاری بکنم ولی اصلا استمرار ندارم همون اول راه ولش میکنم
آخ آخ آخ گفتی برای منم پیش اومده دور از جونت از مرگ برام بدتر بود این دوران ....ولی یک روز یکی بهم گفت
شاید برات دعا گرفتن این دوره همه ادما حسود و بدذات شدن همین ک چشم دیدن یکیو نداشته باشن دعا میگیرن براش خدا لعنتشون کنه
لایک کن بیام بخونم
بهت یه چیزی میگم ببین هست همچنین چیزی یا نه ؟
ببین من بچگی واقعا یه چیز دیگه بودم مودب سر ب زیر خوشگل و واقعا دلنشین قیافه خیلی شاداب و پر طراوتی داشتم تا سن ۱۵٫۱۶سالگی از همون اوایل نوجوانی چون تو شهر کوچیک زندگی میکنیم همه ب من چشم دوختن برای خواستگاری و ازدواج ب قرآن میگفتن راه رفتنشم یه چیز دیگه س ولی من از ۱۶سالگی مردمممممم. قشنگ افسرده شدم جوری لاغر شدم ک انگار سو تغذیه دارم درسم و کنکورم کلاااا گره خورده نه درس میخونم ن تو خونمون کاری میکنم صورتم افتضاح شد خودم افتضاح شدم وسواس فکری گرفتم
شاید برات دعا گرفتن این دوره همه ادما حسود و بدذات شدن همین ک چشم دیدن یکیو نداشته باشن دعا میگیرن براش خدا لعنتشون کنه
