من تازه توی سن ۴۰ سالگی فهمیدم زندگیم تا الان مثل برق گذشت و به اون پختگی که دلم میخواست نرسیدم روزام بی هدف میگذره
این اون منی کا میخواستم باشم نیست
پدرم مریضه و زیاد صحبت از باخت توی زندگیش میکنه و منو بدجور به فکر انداخته
تازه حس میکنم پدر و مادرم توی زندگی عملکرد بهتری نسبت به من و همسرم داشتن
شاغلم فعلا مرخصی زایمانم و این روزا فرصت بیشتری برای فکر کردن دارم
هدف شما از زندگی چیه؟
شغلت چیه
منم مثل شما
همسرت رو داری بچتو داری کارت رو داری خونه ماشین همش هست هدفت تربیت درست بچت باشه
کسایی که دنبال مشاوره پوست و مو وز یبایی هستن
روتین پوستی میخوان بهم پیام بدن
لطفا واس کنجکاوی نیایین فقط کساییکه مشکل پوستی دارن و نیاز به مشاوره دارن
همین که شاغلی ده هیچ از بقیه خانه دارها جلوتری
این ک بمیرم ب پاس قدر دانی از زجرای ک میکشم و زحماتم برم بهشت
خلاصشو گفتم 💔😐😑
همون که شاغلی بیشتر ازماکه خونه ایم پیشرفت کردی
مهاجرت ولی ب بعدش فک نکردیم
هدفم پیشرفت زندگی وبچه هامه
پی اش نرو جز افسردگی چیزی نصیبت نمیشه
مردن اگه دست خودم بود حتما انتخابش میکردم.چه هدفی میتونیم داشته باشیم؟کی راضیه از جایی ک هست؟کی اون جایی هست که باید باشه؟هیچچچکس.عدالت وجود نداره خوشبختی سخت ترررر شده ب دست اوردنش
فقط آرامش بچه هام...خودمدر خانواده ناآرامی بودم
باید ببینی با چه کاری حالت بهتر میشه، یه کار یا فعالیت، یا پیداکردن دوستای قدیمیت و ارتباط باهاشون، من هدفم اینه یه کار یا فعالیت شروع کنم هنوزم درست نمیدونم ولی دارم خیلی بهش فکر میکنم در کنارش کار هنری مورد علاقمم دنبال کنم، به بچمو خودم بیشتر رسیدگی کنم
