وقتی بخواین بعد روانشناسیشو ببینید وارد به بحثی مشید به اسم طرحواره درمانی. ک هممون به نوعی یه مدلشو داریم. ایشونم طرحواره ایثار و فداکاریش زیاده.
چون خودش لابد ادمای اطرافش کمکی بهش نمیکردن یا سختی هایی دیده و حالا همش هیجان کمک کردن داره..
هیجان اینکه "آدم خوبه باشم" داره.
اینم خوب نیست! طرحواره درمانگر جزییاتی رو باز میکنه از چیزایی ک اینقد افراطی در کسی هست که متوجه میشین گاهی چقد آسیب زا هستن
مثلا پدر ما سالها کار کرد و تلاش کرد و ایثارشو به دیگران نشون داد در صورتی ک برای بچه های خودش کاری نکرد!
مثل فیلم برادران لیلا. دیدین که؟؟