بخدا از فکرو خیال نه خواب دارم نه خوراک لاغرشدمو تکیده خیلی خستم به هیچی نرسیدم فکر میکردم بزرگ شم همه چی درست میشه ولی نشد،پدر من باعث نابودی ما شد
ای خواهر همه همینجور ن. هممون ی جورایی دل گیریم. منم از همه بدتر
ای خدا نمی‌دونم کب قراره زندگی کنیم واز زنده بودن وزندگی لذت ببریم ،منم همه ب خانوادم کلی مشکل دارن هرکدوم ب طریقی،منم مثل شما غصه شون رو میخورم واما هیچ کاری ازم برنمیاد،منم بخاطر اینکه خانوادم محدودم میکردن حق نداشتم حتی در حیاط باز کنم تو۱۶سالگی ازدواج کردم فکر میکردم آزاد زندگی میکنم امااااا بدبخت تر از اون چیزی که فک‌کنی شدم مثل چی پشیمونم دلم واسه دخترامم میسوزه ،یه بار طلاق گرفتم باز من احمق برگشتم بخاطر بچم‌اما هیچ تغییری نکرد و بدتر شد ،تنها خوبی که هست موقع برگشتم صیغه ای خوندیم ک محرم بشیم قانونی زنش نیستم ومیتونم بذارم برم فقط غمم بچه هامه بخدا خیلی صبوری کردم بخوام از مشکلتم تواین۱۱یال ازدواجم بگم یه کتاب میشه اما دیگه صبرم تموم شده خسته ام🥺💔
به نظرت بزارم برم امشب ؟
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
تاپیک های به روز شده
19 ثانیه پیش
20 ثانیه پیش
24 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز