نازنین خدایم
با دستهای خالی و ناتوانم به ریسمان نورانی عطوفت و مهربانیت تمسک می جویم تا با نیرویی که از فیض رحمت بی کران تو می گیرم بتوانم در کوران ناملایمات دنیا و لحظات و شرایط بحرانی زندگیم صبر کنم و تسلیم محض تقدیر و مشیتی باشم که تو برایم مقدر می سازی
رشته باریک و سست زندگیم را فقط به تو می سپارم که تکیه گاه مطمئنی جز تو نمیشناسم چراکه تو همواره در تاریکی های گمراهی و سرگشتگی فانوس راهم شده ای
فانوس راهم شدی و دل ناشکیب من آرام گرفت و با حضور سبزت لحظات زندگیم خاطره انگیز شد
فاطمه پیمان
