داییه من خیلی پسردوست بود
دوس داش بجه اولش پسر باشه
ولی بچه اول دختر ب دنیا اومد و بعد اون چنددد سال بچه دار نشدن
زمان قدیم خب همه بچه ها پشت هم بودن و داییم خیلی غصه پسرنداشتنش رو مبخورد
زنداییمم ی ادم دردری ک همش فکر دوست و همسایه اش بود ک بره بیرون
(دختردایی من متولد هفتاد )
خلاصه دختردایی من با یه خلع بزرگی بزرگ شد
داییم ب شدت سخت گیر بود و یادمه دخترداییم نه سالش ک شد میفگت حتما باید چادر بپوشی
هیچ عشق و محبتی هم نبود
دخترداییم وقتی ۱۵ سالش شد عاشق ی پسره شد و خیلی سریع با هم ازدواج کردن
خب
لایک
بعدش چی شد
خب
از این جریان بوی خوبی نمیاد ... ازدواج تو ۱۵ سالگی ؟ چطور داییت اجازه داد مگه نمیگی سخت گیر بود؟ ادامشچ بگو کنجکاومممم
لایک
میگفت شوهرم اصلا بهم نمیگخ چیکار بکنم چیکار نکنم
خیلی خوشحال بود و ذوق داش
ولی خونوادش مخالف بودن میگفتن پسر خوبی نیس
ک واقعا هم نبود
ب مرور دعواهاشون شروع شد
پسره کار نمبکرد هر کاری میرفت دو ماه نشده میومد بیرون
همه جا بدهکاری داش
بیخیال بود
مسئولیت پذیر نبود
دخترداییم تحمل میکرد تا اینکه دید شوهرش بهش خیانت کرده
میگفت رفتم خونه شوهرمو اون زنه رو رو رو تخت خودم ذیدم
دیگه طاقت نیاورد
بابا خیلی مهمه برا دخترا 😔😔
اومد خونه پدرش و گفت طلاق میخوام
پدرش یعنی داییم کلیییی منت گذاشت ک بفرما اینم شوهر کردنت و
خلاصه ی جو بدی بود
شوهرش هم خیلی ریلکس گفت باشه منو نمیخوای طلاق
من همینم
خب
طفلی دختره
وقتی میگم بعضیا صلاحیت بجه دار شدن نداره اینه
🤦🏻♀️
بعد دو سه ماه کشمکش و درگیری طلاق گرفتن
همه جهز برگشت خونه داییم
جایی نداشتن یکی از اتاقا جا دادن
دخترداییم تختشو ی روز تو حیاط اتیش زد
داییم نمیزاش دیگه بیرون بره و میگفت ابرومونو بردی
دخترداییم همش خونه خونه
افسزده شده بود ب شدتتتت لاغر شده بود
طاقت نیاورد و با قرص خودکشی کرد
