گاهی از این که خودمونو برای طرف مقابل بگیریم یا گیرهای عجیب غریب بهش بدیم ویا شخصیتش رو خورد کنیم و اونم با این وجود بیاد نازت رو بکشه لــــــــذت میبریم ،اما.....
یه روزی میرسه که اون یه نفر یه تلنگر بهش میخوره و با خودش میگه دیگه بسته...
و در عین ناباوری درو باز میکنه و میره و حتی پشت سرش هم نگاه نمیکنه،چرا ما خانما فکر میکنیم هر کاریم کنیم اون باید بیاد منت کشی؟و اینکه ناز زیادی و حرف تلخ بودن آدم از یه جایی به بعد طرف رو اونقدر خسته میکنه که دیگه نه به زیباییت توجه میکنه نه به موقعیت و خانواده و فقط میره