دیگه اهمیت نمیدم که دوسم دارن یانه، دیگه وقتی سرم داد بزنن باهام بحث کنند ناراحت نمیشم ..
اصلا مهم نیست دیگران ازم متنفر باشن یا دوسم داشته نداشته باشند
اونایی هم که هنوز اونقدر بهم محبت نداشتن بنظرم هنوز قدرم ندونستن، یکروز از دستم بدن شاید به خودشون بیان
اگر بخوام ناراحت بشم گریه کنم کل روز به کامم تلخ میشه و در نتیجه دوست داشتن هم زوری نیست ، پس میپذیرم رفتار دیگران رو ...
دیگه مهم نیست ، شایدم مهم باشه ولی تظاهر میکنم تا اشکم در نیاد تا ناراحت نشم 😪
البته خیلیا برام عزیزن ولی یوقتایی کم محبتی میبینم ازشون سعی میکنم توجه نکنم و کنترل نکنم
