۱۶ سالمه تک فرزندم که هستم هیچ کسیم که ندارم حتی حیون خونگی مامان و بابامم صبح تا شب نیستم صبح که سرکارن عصرام مامانم هر روز میره پیش خواهراش اصلا به من توجه نمیکنه همیشه بهم میگفت یکم بیرون بیا از خونه چون فقط خدا میدونه که تنها همیشه داخل خونم اصلا بیرون نمیرم فقط مدرسه همین یک بیماری دارم مثانه بیش فعال که به خاطرش اذیت میشم و الان یک هفته نتونستم مدرسه برم حالا دوشبه هی به مامانم زنگ میزنم که بیاد حدود نیم ساعت فقط ببرتم بیرون نمیبره گوشی هم روم قطع میکنه واسش مهم نیست من امروز ازمایشم احتمالا کلیه هام کاری شده اینقدر استرس میکشم اونوقت امروز میخواد بره واسه سرم پسر خالم انگار اون واجب تره بابا طرف ۲۵ سالشه بعدم هر روز خونه خالمه دیگه کارم شده گریه اصلا توجه نمیکنه با اینکه شماره چشمام ۷ و عینکیم شما جای من باشید واقعا چیکار میکنید از تنهایی
از طرف من به مامانت تکست بده بگووو
تو که حوصله ی بچه رو نداشتی بیخود کردی بچه اوردی
ببخشید البته ها
عزیزم الهی خودتو مشغول کن کتاب بخون موزیک کار دستی نقاشی
حالا که اجازه داری تنها از خونه بری بیرون خودت برو دکتر عزیزم. برو باشگاه ثبت نام کن، برو با دوستات بیرون و.... تو برای خوشحال بودن نیاز به هیچکس نداری.
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
