حالم داره بهم میخوره از زندگی تو این خونه،کاش سال دیگه بتونم مستقل بشم ازشون جداشم
جنگ اعصاب و بگومگو و بهونه گیریا به کنار اینا چیزی نیست عادت کردم...یه هفتس دستشو بهونه کرده درد میکنه هیچکاری نمیکنه تو خونه،ظرف شستن،جارو زدن و...تموم کارایی که به عهده یه خانوم خونه داره افتاده گردن من،اینجپریم نیستن که مثلا یچیزی برمیدارن باز بزارن سرجاش،نه میزارن تا من بردارم اب میخوره 3تا لیوان کثیف میکنه صبح پامیشم میبینم لیوانا کنارش قطارن،دستمال کاغذی برمیداره همونجا ولش میکنه تا من بردارم
بهش میگم خب کاری نمیکنی بجای اینکه صبح چشاتو تا باز میکنی میری پیش همسایت دوساعت نمیای خونه بجاش یساعت وقت بزار برو دوش بگیر بدنت بو میده🤦🏻♀️یه هفتس حموم نرفته،ناراحت میشه
هرروز یه بهونه،یروز طلا میخواد،یروز لباس میخواد یروز کفش میخواد،ینی حس میکنم از قصد فقط میخواد منو حرص بده
دیگرانو خوب درک میکنه،خانواده خودشو خوب میفهمه براشون حرص میخوره ولی نوبت به ما میرسه انگار درک و شعورشو گربه خورده
خستم کرده بااینکه مادرمه ولی ازش دل چرکینم
کی؟
کی؟
مادرتو میگی
میتونم بهت بگم ک نصف رفتارهای مادرتو مامان منم داره پس بدون درکت میکنم
