خدایا شادمون کن
•🍃🕊•
آرزوی کوچکی داشتم.
خانهای دنج و کتابخانهای و بالکنی.
حیاطی و موسیقی،
در پناهِ سایهی برگهای پرتقال و اُمید..🍊🍃
سخت و زیبا بود راه من به تو
سخت و نامعلوم راه من از تو
هیچ دردی بی درمان نیست
هیچ عشقی بی حدس و گمان نیست
دل به دلدار دادن کار من نیست
دل از تو کندن در توان من نیست
بی تو
حتی باران هم
بوی تشنگی می دهد
گـاهــــی لال مـــی شود آدم …
حـرف دارد ؛ ولـــی …
کلمه نـدارد … !!!
من تورو بخشیدم
ولی ما دیگه نیازی نداریم باهم در ارتباط باشیم
هیچوقت یادم نمیره وقتی بهت نیاز داشتم
چجوری تنهام گذاشتی.
مخاطب دار🙃💔🖐🏻
نمیدانم اگر موسیقی و چای و قهوه را نداشتم، اگر با نور و با گیاه و با کتاب، حالم خوب نمیشد، اگر پاییز و بهار و باران و برف را دوست نداشتم؛ برای دلخوشی -در خالیترین حالات ممکن جهانم- به کدامین اتفاق چنگ میزدم و کدامین طعم و تصویر را بهانه میکردم و کدامین دلخوشیِ کوچک را در آغوش میکشیدم تا به خودم بقبولانم که زندگی هنوز هم زیباست!
سرکار خانم سلام
وقتتون بخیر
نظر لطف شماست
تاپیکهاتون عالی هستن
همگیشون رو خوندم
اینجا نویسنده و شاعر تعدادشون خیلی کمه
خوشحالم که شما بزرگواران هستین
شما شخصیت شاعری و ادبی و هنری دارین نگاهتون با نگاه بیشتر آقایون به زندگی متفاوته.
خوشحال شدم از آشنایی با شما و اندیشه شما.
موفق باشید.روزتون بخیر.
احتیاج دارم وقتی به یکی اعتماد میکنم و بهش تکیه میکنم گند نزنه به همه چی.......
گاهی وقتها
آدم از اوقات خوب زندگی بی خبر است تا اینکه همه چیز
بد میشود و وقتی به گذشته نگاه میکند؛ میبیندچقدر خوشبخت بوده است وچقدر بیخیال...
هر وقت دلت از زندگی گرفت،
یه نگاه به آسمون بنداز.
گاهی آبی و صافه، گاهی سفید، گاهی ابری، گاهی بارونی، گاهی برفی، گاهی هم رعد و برقش، دل آدمو بدجور میلرزونه. پس هر چیزی امکان تغییر داره، و هیچ چیز همیشه ثابت و یکنواخت نیست. مطمئن باش نه شادی همیشگیه، و نه غم...
چه زود دیر می شود...
در باز شد...
برپا !... بر جا !
درس اول : بابا آب داد ، ما سیرآب شدیم
بابا نان داد ، ما سیر شدیم
اکرم و امین چقدر سیب و انار داشتند
در سبد مهربانی شان و کوکب خانم چقدر
مهمان نواز بود.
و چقدر همه منتظر آمدن حسنک بودند
کوچه پس کوچه های کودکی را به سرعت
طی کردیم و در زندگی گم شدیم.
همه زیبایی ها رنگ باخت.
نگاه مان سرد شد و دستان مان خسته
دیگر باران با ترانه نمی بارد!
و ما کودکان دیروز دلتنگ شدیم
زرد شدیم ، پژمردیم.
و سال هاست وقتی پشت سرمان را نگاه
می کنیم جز رد پایی از خاطرات خوش
بچگی نمی یابیم،
و در ذهن مان جز همهمه زنگ تفریح
طنین صدایی نیست...!
و امروز چقدر دلتنگ آن روزهاییم
و هرگز نفهمیدیم.
چرا برای بزرگ شدن این همه بی تاب بودیم.
تو استوری یکی از دوستام خوندم:
”سوگ من از بین نرفت فقط زندگی شلوغ شد و من مجبور به ادامه دادن بودم همین”.
حقترین جملهای بود که این چند وقت اخیر خونده بودم.💔
مقصد؟🙃
همش مسیره،ازش لذت نبری باختی...
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیست
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز