"رابطه واقعی" اینطوریه که خیلی وقتا ممکنه وقتی تنهایی جایی میرن نسبت به شخصی کشش جنسی حس کنن یا حتی گاهی وقتا ممکنه ذهنشون پرت یه نفر بشه یا برای لحظه ای حتی وسوسه بشن! اما هیچ وقت به خیانت نمیرسه. چرا؟ به خاطر خودمدیریتی که در فرد وجود داره یعنی بلده که هیجانات و نوسانات درونیش رو کنترل کنه.
حالا این یعنی چی؟
یعنی خیانت هیچ ربطی به اخلاق و رفتار طرف مقابل نداره و مسئله ای کاملا فردی در شخصه و نشون دهنده کمبودی در رابطه نیست!
جمله ی طلایی:طرف بلده هیجانات ونوسانات درونیش رو کنترل کنه.
حالا به نظرتون چجوری میشه این هیجانات رو کنترل کرد؟
