از وقتی کوچیک بودم تو فقر و سختی بزرگ شدم نمیگم خانوادم بد بودن خیلی خوب بودن ولی هیچ جوره نتونستن منو درکم کنن ، موقعی که مدرسه میرفتم چون مادرم بهم توجه نمیکرد و فقط به دو تا خواهرم میرسید مجبور میشدم که کلی درس بخونم و معدلم رو ۲۰ نگه دارم و مامانمو خوشحال کنم ولی از اون طرف چون مادرم بهم توجه نمیکرد و حتی غذا هم درست نمیکرد واسم و غذا نمیخورم به شددددت لاغر شدم و انواع مریضی رو گرفتم. انقد بدنم ضعیف شده بود ک موقعی که کرونا شد کلا ساقط شدم و تا یه مدت تو بخش عفونی بستری شدم و وزنم شد ۳۰ کیلو با قد ۱۵۵ پوست و استخون شدم طوریکه فقط تونستم ۶ کیلو اضافه کنم و بزور بشم ۳۶ کیلو . ینی فرض کن وزن اولیه ات ۴۵ باشه بشی ۳۰ کیلو . بعد اون هر کاری کردم نتونستم نرمال باشم حتی نتونستم درس هم بخونم درست و حسابی . هنوزم که هنوزه حالم خوب نیس . من میخوام تو این تایم باقی مونده واسه کنکور درس بخونم . دو ساله که دانشجو ام احتمالا انصراف بدم از رشتم راضی نیستم فقط صرفا برا مدرک گرفتن اومدم این رشته ولی واقعا دوست دارم رشته ای که میخوام قبول بشم امیدی هس؟
خیلی برنامه واسه زندگیم داشتم ولی شرایط بدنیم حالمو بد کردههههه
معلومه که امید هست اگه نباشه زندگی معنایی نداره
اگر انگیزه و هدف خوب داشته باشی هر کاری میشه💪
آره عزیزم.اگ الان نری رشته ای ک میخاستی بعدها مث من همیشه حسرت بدل میمونی..حتی آدم رشته ای رو ک دوست نداره نمیتونه بخونه و موفق باشه توش
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستجدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
