من تک فرزندم خب و تنهام همیشه آرزوم بود رابطه خوبی با خانواده شوهر داشته باشم چون تنها بودم...
به جون بچم اگه آدمای درست و حسابی بودن میرفتم اگه شوهرم اخلاق خوبی میداشت میرفتم..شما تو قصر زندگی کنی ولی آرامش نداشته باشی میری؟
به شوهرت بگو اگه به نامم کنی میام زندگی میکنم بذار به نامت بزنه بعد یکسال برو بشین و بعدش بگو نمیتونم بفروش نذار از دستتون بره تو این وضعیت گرونی مسکن پولتون حیف میشه
من که نگفتم برید
گفتم گذر زمان همه چی رو درست میکنه
به هرحال بااین شرایط بد اقتصادی که نمیشه یه خونه رو خالی گذاشت یا پدر شوهرتون برای رهن و فروش کوتاه میاد یا همسرتون
هر چند که به ندرت دیدم چند تا برادر تو یه ساختمون زندگی کردن ،اصلا شاید اونا برای فروش یا رهن واحدشون پیش،قدم شدن
عه مستاجری!پس چطور شوهرت ک انقد بی پوله تونسته اونجا رو بسازه!آخه میدونی چیه اگر اونجا رو نمیساختی کلا سرتون کلاه میرفت.یعنی ارث بی ارث.اونجا رو دو نفر دیگه بدون شراکت شما میساختن و شما هم محروم میشدین از اونجا.دیگه نمیومدن سهم الارث شمارو بخرن که.نمیتونی بری با جاری ها زندگی کنی؟راه نداره؟
ولی اگه نظر منو بخوای خسیس باشن کمک نکن خودتون بدونین تکلیفتون تو زندگی چیه شرف داره به اینکه هر روز با رفتارا و کاراشون عذابتون بدن..ببین عزیزم وقتی عروسی کردیم یه کادو برامون آوردن خب وقتی خواستیم از اون خونه بریم چون راضی نبودن ما خونمون رو ببریم جای دیگه موقع اسباب کشی اومدن و اون کادو رو پس گرفتن بردن..حالا بنظرت اینا دست و دلبازن؟؟؟
آره عزیزم..طلا ها رو فروخت..چند تا وام برداشتیم از بانک و قرعه کشی خونگی..چندسال تو خونه بابام نشستیم با کمترین رهن و اجاره..هیچ جایی تو این سال ها نرفتیم..جاری هام متاسفانه خیلی حسودن یکیشون که خیرم سرم آشنا هم هست همیشه تولدهامو زهر مارم کرده
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
33 ثانیه پیش
33 ثانیه پیش
33 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
