ولی ۲۲ ساله خانوادم به زور منو دوست دارن
تنهام
بد اخلاقم
کمی تا مقداری خودخواه
زشت یا شایدم دارای زیبایی درونی که انسانها قادر به دیدنش نیستند
ولی احساساتی هستم یکم با وجود تمام حسای بدی که دارم حالا شاید به نظر میاد که عاشق نمیشم اما دلم میخواد یکی باشه منو خیلی دوستم داشته باشه و حس میکنم برام خیلی خیلی دیر شد
قطعا اگر بچه تر بودم کسی که سمتم میومد هم برای عشق میومد جلو نه منفعت و فلان ...
دیگه تو سن من عشق خاموشه و سیاست جلو هست
از خدا بخواه عاشق کسی بشی که لیاقت خوشبخت کردنت رو داشته باشه عشق مثل آتیشه گرمت میکنه و لی با گرم شدن میسوزی چون خودت رو فراموش میکنی درعین حال که میسوزی کیف میکنی هم خوبه هم بده چون سختی هاش خیلی سخته مثل دوری بیخبری انتظار خوبی هاش خیلی خوبه مثل با هم بودناش
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز