بلاتکلیفی

ازدواج ناموفق داشته با یه فرزند 

منم از سر لج بازی این انتخاب اشتباه را انجام دادم 

از اول حس بدی نسبت به این زندگی داشتم 

برا فرار از سری مشکلات ازدواج کردم نه برا زندگی

حس بدی به بچه دارم 

اما شوهرم باهام خوبه 

رابطه مون خوبه 

فقط از درون از اون بچه بدم میاد سه ساله نمیتونم بپذیرم 

حتی بچه پیش ما نیست

اما همینکه دیدنش میره حس بدی بهم دست میده 

بیشتر از آینده میترسم 

که این بچه با  من دشمن بشه

شوهرم روز اول گفت اون قرار نیست با ما زندگی کنه

اما بچه دلش می‌خواست با پدرش باشه و انتظار داشت پدرش اینو بیاره

پدرش بهش گفته نامادریت نمیزاره

حالا با این سن کمش چند بار به من بی احترامی کرد و فحش داد یه زبونی داره در حالیکه من هرچند ماهی اونو میارم خونه کیک و لازانیا براش درست میکنم 

یه بار با مادرشوهرم بحثم شد بهم گفت گوه میخوری و زندگیت به آتیش میکشم درحالیکه من با مادرشوهرم بحث داشتم شاخ دراوردم یاد خوبی هایی که بهش کرده بودم افتادم چه زود فراموش کرد

چرا بیچاره بچه 

خب شوهرم به مادرش گفت اگه ازدواج دوم نکنی بچه تا همیشه میتونه پیشت بمونه 

اما مادرش فوری رفت ازدواج کرد چرا مادرش واسه خاطر بچش مجرد نموند و ازدواج کرد

دوم اینکه شوهرم خودش گفت بچه پیش ما نمیاد 

پدرش اگه بچش براش مهم بود خب چرا زن گرفت

اون‌وقت من هفت پشت غریبه چه گناهی کردم چه مسئولیتی دارم